Je moet het zien, dan heb je geen woorden meer nodig

auto met koffersSchoonzus Annemarie van Houte werkt sinds kort in het AZC in Budel, waar ze nieuw binnengekomen asielzoekers onderzoekt op hun geestelijke en lichamelijke gezondheid. Als doorgewinterde Intensive Care verpleegkundige schrikt ze van wat ze tegenkomt. “Ik hoop dat er mensen zijn die ook op de langere termijn deze asielzoekers willen bijstaan”.

Meer dan de helft van de asielzoekers die nu bij ons binnenkomen heeft zichtbare tekenen dat ze vreselijke dingen hebben meegemaakt. Tekenen van marteling, verkrachting, brandmerken, een ingescheurde wang van een pistool, brandwonden, en gedrag dat wijst op trauma.

Ik dacht dat mensen van bijvoorbeeld Syrië direct naar hier kwamen. Maar dat is nooit het geval. Mensen leggen een enorme weg af: ze gaan naar een buurland, en nog een, dan de zee, dan een Europees land waar het ook heel slecht is, voordat ze hier aankomen. De mensen die hier nu aankomen, zijn vaak al jaren op de vlucht. Daar dragen ze de verhalen en tekenen van mee. Keer op keer hebben ze de hoop gehad dat ze een veilig bestaan zouden vinden als ze verder zouden trekken, ondanks het verlies van familieleden onderweg en gezondheidsproblemen. Maar steeds zijn ze teleurgesteld, of de verkeerde mensen tegengekomen.

Nu zitten ze bij ons, in een kleine ruimte bij elkaar. Ze vertrouwen niemand meer, zitten nog steeds in onzekerheid. Het zijn allemaal individuen met individuele problemen, die proberen er op hun manier mee om te gaan. Echt niet iedere asielzoeker is zo zielig. Daar moet je ook realistisch in zijn. Maar een heel groot deel wel.

“Ik ben in juni begonnen als verpleegkundige bij het AZC. Omdat ik zag dat er veel spullen nodig waren voor de nieuw binnengekomen asielzoekers, heb ik een oproep op facebook geplaatst. Nu rij ik elke dag met een auto en een aanhanger naar Budel. Ik heb niet zoveel gedaan, maar de welwillendheid van de mensen om iets te doen is overweldigend. Zoveel mensen zijn gemobiliseerd door een simpele oproep.

“Deze mensen zitten hier nog wel een tijd. Ik hoop dat er mensen zijn die naast het doneren van geld en spullen, ook op de langere termijn bereid zijn om deze asielzoekers bij te staan. Mensen die activiteiten willen komen doen op het centrum: kindertheater of sportactiviteiten. Of mensen die groepjes asielzoekers uitnodigen om iets te gaan doen, om even uit de situatie te zijn. Vrijwilligers voor de bibliotheek hebben we ook nodig, en boeken in het Arabisch, Frans, Engels, en Nederlands.

“Mensen spreken van gelukszoekers, maar ik hoop dat de vluchtelingen die naar Nederland  komen, er nu gewoon een beetje beter aan toe zijn. Ze zeggen dat de verhalen aangedikt worden door de media en door de asielzoekers zelf. Toen ik aan dit werk begon had ik ook geen idee van wat mensen naar Nederland drijft. Maar de medische feiten spreken voor zich. Je moet het zien, dan heb je geen woorden meer nodig”.

Kun jij iets betekenen voor de asielzoekers in Budel? Mail naar inzamelingsactiebudel@gmail.com.